คู่มือสําหรับการใช้งานที่ถูกต้องของตัวชี้ระดับ ---- เพิ่มความแม่นยําและประสิทธิภาพในการปฏิบัติงาน

ในฐานะเครื่องมือวัดการเปรียบเทียบความแม่นยําที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในสถานที่อุตสาหกรรม ตัวชี้ระดับดวงจรมีค่าการปรับปรุงประมาณ 0.01 มิลลิเมตรความผิดทางการตั้งการดําเนินงานที่ถูกต้องและเป็นมาตรฐานเป็นสิ่งสําคัญเพื่อให้แน่ใจว่าผลการวัดถูกต้องและน่าเชื่อถือบทความนี้อธิบายอย่างเป็นระบบ ขั้นตอนการใช้งานที่สมบูรณ์แบบของตัวชี้ระดับ, จากการเตรียมการเพื่อการอ่าน, รวมตัวเทคนิคและจุดการดําเนินงานหลักเพื่อช่วยเทคนิคการปรับปรุงความแม่นยําของการวัดและประสิทธิภาพการทํางาน

1. การตรวจสอบทางสายตาและการทํางาน: ก่อนอื่น ตรวจสอบทางสายตาว่า ดวงจอของตัวชี้วัดดวงจอไม่มีรอยแตก กระจกกระจกใสและไม่มีรอยขีดข่วนและปลายการวัดไม่มีการสวมหรือปรับปรุง. ดันไม้วัดด้วยความอ่อนโยนหลายครั้ง เพื่อสังเกตว่ามันเคลื่อนไหวอย่างราบรื่นและยืดหยุ่นตลอดช่วงการเคลื่อนไหวทั้งหมดมันควรจะสามารถกลับไปที่ตําแหน่งเริ่มต้นโดยอัตโนมัติ โดยพึ่งพาการสปริงเส้นผมโดยไม่ให้เกิดการกดหรือกระโดด
2. การทําความสะอาด: ใช้ผ้าอ่อนไร้ขนทับทึบในปริมาณเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเอธานอลไร้น้ําหรือสารทําความสะอาดพิเศษเพื่อลบซอนด์, ไม้วัดและพื้นผิวของชิ้นงานที่จะวัดการกําจัดคราบน้ํามันพื้นที่ที่วัดควรเป็นพื้นที่เรียบและเรียบ ไม่ต้องมีขีดข่วน ไม่ต้องมีขีดข่วน หรือการขัดขวางการเคลือบ เพื่อให้แน่ใจว่ามีการสัมผัสที่มีประสิทธิภาพและจริง
3. การควบคุมสภาพสิ่งแวดล้อม: การวัดควรดําเนินการในสภาพแวดล้อมที่มีอัตราการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิอย่างน้อย อุณหภูมิห้องที่ดีที่สุดคือ 20 ± 5 °Cและควรหลีกเลี่ยงแสงแดดตรง หรือใกล้แหล่งความร้อน. หากใช้สําหรับการตรวจสอบความแม่นยําสูง (เช่นเกรด IT6 และมากกว่า) it is recommended to operate in a constant temperature laboratory and ensure that the dial indicator and the workpiece reach thermal equilibrium for no less than 2 hours to minimize the systematic error introduced by thermal expansion.

1. เลือกพรานท์ที่เหมาะสม: ตัวชี้ระดับชุดควรใช้พร้อมกับฐานแม่เหล็ก, ฐานโต๊ะสากล, หรือเครื่องติดตั้งพิเศษแบนพื้นที่ติดตั้งที่แนะนําไม่ควรต่ํากว่า 50 มม * 50 มม เพื่อให้มั่นคงและป้องกันการเคลื่อนที่เล็ก ๆ น้อย ๆ ในระหว่างการวัด
2. ขั้นตอนการใช้งานการจับ: ใส่หมวกระจกวงจรในท่อตรงของกรอบระจกวงจรปรับมุมให้หัววัดตรงกับจุดวัดแรงกั้นควรมีปริมาณพอเพียง แรงมากเกินไปจะทําให้หมวกบิดและส่งผลต่อการเคลื่อนไหวของไม้วัดขณะที่แรงน้อยเกินไปอาจทําให้สั่นหลังการกั้น ปั่นไม้วัดให้ละเอียดอีกครั้ง เพื่อยืนยันว่าไม่มีอุปสรรคต่อการเคลื่อนไหวของมัน
3. การตั้งค่าค่าก่อนการบรรทุก: ขึ้นอยู่กับประเภทของพารามิเตอร์ที่วัด (เช่นการระบายน้ํา, ความราบ) วางจํานวนค่าก่อนการบรรทุกเริ่มต้นให้เหมาะสม คําแนะนําทั่วไปคือการตั้งค่าค่าก่อนการบรรทุกอยู่ที่ 0.3 ถึง 1.0 มิลลิเมตร ซึ่งหมายความว่าตัวชี้มุมควรเคลื่อนย้ายไปข้างหน้า 30 ถึง 100 เกรดการให้แน่ใจว่าตัวชี้วัดจะอยู่เสมอในจังหวะไปข้างหน้าตลอดกระบวนการวัด และหลีกเลี่ยงอิทธิพลของความผิดพลาดในจังหวะกลับบนความแม่นยําของการอ่าน.

1. การเลือกระนาบอ้างอิง: ใช้บล็อคมาตรฐานที่มีคุณภาพ, พลาตฟอร์ม, หรือชิ้นส่วนอ้างอิงขนาดที่ทราบกันเป็นจุดอ้างอิงสําหรับการปรับศูนย์ความหยาบผิวของอุปกรณ์มาตรฐานควรดีกว่า Ra0.2μm และความแม่นยําทางกณิตศาสตร์ควรตอบสนองความต้องการของเกรดที่ตรงกัน
2. การตั้งค่าศูนย์ของไมโครเมตรกล: วางปลายการวัดตั้งตั้งตรงกับพื้นที่มาตรฐานและรักษาการสัมผัสที่มั่นคงหมุนวงแหวนภายนอกของดวงจรเพื่อให้ตัวชี้ตัวใหญ่ตรงกับเครื่องหมาย "0"ระหว่างการทํางาน อย่าแตะกับตัวชี้ด้วยนิ้วของคุณเพื่อหลีกเลี่ยงการใช้ทอร์คเพิ่มเติม
3. การตั้งค่าศูนย์ของแวร์เนียร์ดิจิตอล: หลังการสัมผัสที่มั่นคงกับพื้นที่มาตรฐาน กดปุ่ม "ศูนย์" หรือ "ABS" เพื่อให้การตั้งค่าตําแหน่งศูนย์สัมพันธ์เสร็จสิ้นบางรุ่นระดับสูงรองรับการเก็บข้อมูลและผลิต, และสามารถบันทึกสถานะสถานะศูนย์ได้พร้อมกัน สําหรับการวิเคราะห์สรรพคุณผลการใช้

1. รายละเอียดการสัมผัสสําหรับหัววัด: ในระหว่างการวัด ให้แน่ใจว่าแกนของหัววัดตรงกับทิศทางปกติของพื้นที่วัดการเบี่ยงเบนมุมควรควบคุมภายใน 2 °สําหรับพื้นผิวโค้งหรือหัน สามารถเลือกหัววัดพิเศษ เช่น หัวกลมหรือโคลน เพื่อปรับปรุงสภาพสัมผัสและลดความผิดพลาดโคไซน์
2. การควบคุมแรง: การสัมผัสจะบรรลุโดยพึ่งพาการหนักตัวของไม้วัดหรือด้วยการนําทางด้วยมือเล็ก ๆ น้อย ๆ โดยหลีกเลี่ยงการใช้แรงกดดันที่มากเกินไปโดยมือมนุษย์ระยะแรงการวัดแบบปกติคือ 0.5 ถึง 1.5 นิวตัน (N) ซึ่งตรงกับความต้องการของ GB/T 1219 สําหรับการวัดแรงแรงที่มากเกินไปอาจทําให้ชิ้นงานหรือหัววัดบิดยางส่งผลให้มีการอ่านที่ผิด.
3. ทักษะการอ่าน: สําหรับไมโครเมตรเครื่องกล ตัวชี้ตัวใหญ่แสดง 0.01 มิลลิเมตรต่อการแยก และตัวชี้ตัวเล็กแสดง 1 มิลลิเมตรต่อการแยก (ยกตัวอย่างช่วง 0-10 มิลลิเมตร)เส้นสายตาควรเป็นแนวตั้งกับดวงจร เพื่อหลีกเลี่ยงการพาราลลักซ์. เมื่อบันทึกค่าของตัวชี้ตัวใหญ่และตัวชี้ตัวเล็กทั้งสองตัวควรถูกอ่านและบวกกัน เช่น ถ้าตัวชี้ตัวเล็กอยู่ระหว่าง 2 และ 3 และตัวชี้ตัวใหญ่อยู่ 45การอ่านจะเท่ากับ 2.45 มิลลิเมตร สําหรับจอดิจิตอล ค่าบนจอ LCD จะอ่านโดยตรง ด้วยความละเอียดสูงสุด 0.001 มิลลิเมตร

1. การทําความสะอาดและป้องกันสนิม: ถอนตัวชี้วัดดวงจรทันทีหลังจากการวัด ทําความสะอาดหัววัดและไม้วัดด้วยผ้าอ่อน หากจําเป็นใช้น้ํามันป้องกันสนิมในปริมาณน้อยอย่าใช้สารละลายที่รส หรืออากาศดันเพื่อระเบิดกลไกภายใน
2. การปล่อยแรงก่อน: ปล่อยเลเวอร์ไปสู่สภาพอิสระอย่างสมบูรณ์ เพื่อป้องกันการใช้แรงที่เกินระยะยาวกับสปริงขนเพื่อป้องกันการเกิดความเหนื่อยล้าบางรุ่นมีอุปกรณ์ล็อคระหว่างการขนส่งหรือการเก็บรักษาระยะยาว อุปกรณ์เหล่านี้ควรถูกเปิดเพื่อปกป้องระบบเกียร์
3. การเก็บรักษาที่เหมาะสม: วางตัวชี้ระดับในกล่องที่กําหนดไว้เพื่อป้องกันมันจากการผสมผสานกับเครื่องมือโลหะอื่น ๆ และได้รับความเสียหายไม่มีสนามแม่เหล็กแรง, ที่มีอุณหภูมิและความชื้นคงที่ และห่างจากแหล่งสั่น